20 t/m 23 februari was het weer zover. De jaarlijkse motorbeurs in Utrecht.
De beurs waar elke motorrijder elk jaar reikhalzend naar uit kijkt.
Op meer dan 45.000 vierkante meter exposeerden ruim 300 standhouders alles op het gebied van motorrijden.

Ook Mototronix was natuurlijk aanwezig. Al werd het idee om op de beurs te gaan staan wat laat geboren. Eind december (de sluiting was al eind november) werd er door Ronald en Jacques druk gebeld en gefaxed om toch nog een plekje te krijgen. Omdat de organisatie eind december genoot van een paar weken welverdiende rust, waren het voor Motortronix spannende weken of het allemaal nog zou gaan lukken. Half januari kwam het verlossende telefoontje, er was nog een marktkraam beschikbaar en wel boven in hal 5. Na druk… overleg werd er besloten om in de komende weken alles in het werk te stellen om alles op tijd klaar te hebben. Leveranciers moesten gebeld worden om bestellingen tijdig binnen te hebben, reclame borden moesten gemaakt worden, demoborden werden gebouwd en advertentie ruimte in de beurskrant werd besproken (bedankt nog Motoroccasion).

Met name de laatste week was het erg hectisch. De hele winkel stond vol met dozen en elk artikel moest worden gedocumenteerd. Met de fantastische hulp van familie en vrienden en niet te vergeten de klanten die het geen enkel probleem vonden dat hun opdrachten iets uitgesteld werden, was alles woensdagochtend klaar om naar Utrecht verscheept te worden. Één ding waren we in de drukte helemaal vergeten… visite kaartjes..!! en dan zal je net zien dat iets eenvoudigs als het drukken van visite kaartjes behoorlijk stress kan opleveren.. de computer weigerde alle medewerking en ook de printer wilde niet doen wat wij wel wilden. Op het laatste moment een drukkerij gevonden die dezelfde ochtend de kaartjes nog wilde drukken, "de kaartjes snijden moeten jullie zelf maar doen.." dat werd dus snachts onder het genot van veeeeel koffie gedaan…

Om ca. 15.00 uur kwamen we met 2 bussen vol aan in Utrecht. Nadat we eerst een half uur rondgelopen hadden "vonden" we onze kraam. Naast een kraam met draadijzeren afbeeldingen van motoren en een kraam met motorreizen begonnen we met het opbouwen van de kraam. Al snel kwamen de eerste leuke reacties van mede standhouders. Iedereen was natuurlijk best gespannen of het succes van vorig jaar weer behaald zou gaan worden. Met name de teruglopende economie zou wel eens roet in het eten kunnen gooien. Toen we om 21.00 uur moe maar voldaan terug naar huis gingen namen we nog 1 keer de laatste punten door.

Dag 1 : Donderdag 20 februari

Om 7.15 uur uit Purmerend vertrokken. De beurs gaat om 10.00 uur open, maar rekening houdend met de file toch maar vroeg het mandje uit gestapt. Afgelopen nacht is Ronald samen met zijn vrouw Diana nog bezig geweest de visite kaartjes (recht) af te snijden dus de oogjes zijn nog wat aan de kleine kant. Tot overmaat van ramp blijkt er ook nog een file van 12 kilometer te staan, ontstaan door een automobilist die waarschijnlijk niet heeft zitten opletten. ( hoe herkenbaar voor veel motorrijders…) maar we komen toch nog net voor het openen van de beurs op ons plekkie aan. Snel nog wat voorbereidingen treffen (koffie..!!) en dan zijn we er helemaal klaar voor. Na een klein uurtje begint het aardig vol te stromen. En als snel blijkt dat ons "winkeltje" behoorlijk in trek is bij de mensen. Met name naar de portosets en de safetylichts is veel vraag. Tenminste men wil van alles weten maar iets kopen ho maar.. om 14.00 uur als we eindelijk een broodje weg kunnen werken (bedankt voor het brengen Eric!) begint ons een angstig gevoel te bekruipen dat de beurs misschien financieel niet zal gaan brengen wat we ervan gehoopt zouden hebben. Maar we blijven vol goede moed en met veel enthousiasme uitleg geven aan iedereen die om informatie vraagt. De kaartjes en folders vliegen over de toonbank. Dan lijkt het wel of er een herhaling van die ochtend plaats gaat vinden. We krijgen dezelfde mensen voor onze kraam en de ene portoset na de andere safetylicht verwisselen van eigenaar. En steeds horen we dat de goede en degelijke uitleg (en natuurlijk de scherpe prijs) de doorslag heeft gegeven om terug te komen. Als we om 21.00 uur de "schade" opnemen blijkt dat we bijna door onze voorraad portosets heen zijn.. We nemen allebei een biertje en besluiten dat dat een probleem voor morgen zal worden. De leveranciers zijn toch niet meer bereikbaar. Moe maar voldaan nemen we na alles weer ingepakt te hebben (ook op de beurs slaapt het inbrekers gilde niet) afschrijd van ons eerste dagje beurs. Het is inmiddels toch weer 24.00 uur geworden voor dat we onder de wol verdwijnen.

Dag 2: Vrijdag 21 februari

We krijgen van de organisatie een schrijven waarin we lezen dat het bezoekers aantal van donderdag over het bezoekers aantal van vorig jaar is gekomen. Dit belooft wat voor vandaag. Het is schitterend weer (niet dat wij daar veel van gemerkt hebben) maar er lopen veel mensen in complete motorpakken in het rond. Later blijkt dat er mensen zijn die zich met de trein hebben laten vervoeren maar zich wel in de complete motor outfit hebben gestoken….. tja.. je hebt mensen die ver gaan voor hun hobby… Ronald begint de dag met een rondje leveranciers bellen. Als gisteren al een recordje was dan kan het vandaag nog wel eens "ernstige" vormen gaan aannemen. Via de vaste leverancier wordt er alles aan gedaan om op tijd spullen op de beurs te krijgen (dank Ron!) er is zelfs een leverancier die speciaal naar de beurs afreist om ons van de broodnodige spullen te voorzien. Ook deze dag is weer een afspiegeling van de eerste dag, dus in de ochtend heeeeel veeeeel info geven om in de middag de terug gekomen klanten met een plastic zak met aangekochte spullen tevreden te zien vertrekken. We kunnen om ongeveer 19.00 uur ons zelf even tegoed doen aan een snel gehaald broodje.. dat wil zeggen snel omstebeurt wat naar binnen werken om de wachtende klanten te woord te staan. Als om 21.00 uur de laatste mensen huiswaarts keren storten we ons allebei op de meegenomen stoeltjes… even zitten.. we vragen ons af waarom we die stoeltjes eigenlijk hebben meegenomen.. Na inventarisatie van de spullen moeten we tot de conclusie komen dat deze dag de vorige heeft overstegen. (of er is veel gestolen….) we nemen nog wat te drinken en hebben nog wat lol met andere standhouders (gezellige gasten daar bij Bikersbest..!!) de boel weer opruimen en het "spel" bij de slagboom begint weer… Als we in de auto nog wat na praten merk ik dat de stem van Ronald behoorlijke "slijtplekken" begint te vertonen. Thuis nog een drankje en vroeg (0.30 uur !?) het mandje in.

Dag 3: Zaterdag 22 november

Als Ronald om 8.00 uur voor mijn deur staat kom er niet veel meer uit.. Zijn stem slaat regelmatig over en we vrezen het ergste voor de komende dagen. Diana heeft bij de apotheker een "paarden middeltje" gehaald waar hij de dag mee door zal moeten. Ook vrijdag heeft weer een record aantal bezoekers gekend. We hebben er zin in vandaag! Zaterdag is altijd al een drukke dag ondanks dat de beurs om 18.00 uur sluit wordt er weer een recordje verwacht. Als we om 11.00 uur eindelijk tijd hebben voor onze eerste bak koffie zijn we tot de conclusie gekomen dat het je beter achter een kraam kan staan dan ervoor lopen.. we vormen met onze stand een behoorlijke opstopping. De overbuurman van de Suzuki GSX club steekt af en toe zijn hoofd tussen de menigte om te kijken of we nog wel leven…. Vandaag is de vraag naar …. eigenlijk alles…! Van complete telefooninstallaties voor de motor tot een 6 volt lampje. Vandaag gaan dan ook echt alle dozen open. Regelmatig struikelen we over elkaar of "graaien" we in dezelfde door om een stekkertje te zoeken. Helaas is ondanks alle moeite van de leveranciers het niet meer gelukt om de uitverkochte spullen aangevuld te krijgen. Maar met een "helaas uitverkocht, maar deze beurs aanbieding blijft in de winkel nog geldig" kaartje kunnen we toch iedereen tevreden stellen. De reacties van de andere standhouders zijn erg positief en dat zorgt voor een gezellige sfeer op de beurs. Deze dag vliegt voorbij en voor we het weten is het al 18.00 uur en als we onze voeten even op adem hebben laten komen en alles weer ingepakt hebben (gaat steeds sneller, we worden hier nog handig in) sluiten we weer achter in de rij voor de slagboom bij de uitgang "uitrijdkaartje..?? hoezo..??. Morgen belooft de drukste dag te gaan worden, dus we spreken af het niet te laat te maken vanavond….

Dag 4 : zondag 22 februari

Vandaag hebben we hulp..! Diane en Mylene (onze eega’s) zijn meegekomen. Is de eerste dag die we meteen kunnen beginnen met een lekker kop koffie.. de kids van Ronald zijn ook me maar die laten we "los"op de beurs. Het belooft een drukke dag te worden. Als ik even naar beneden loop zie ik al honderden mensen voor de ingang staan en het is pas half 10..! Snel wordt de stand ingeruimd en de glasplaat van de vitrine bak krijgt zijn dagelijkse glassex beurt.. Meteen om 10 uur loopt het vol boven. Het gaat nog steeds niet goed met de stembandjes van Ronald maar dat mag de pret niet drukken. Na ongeveer een uurtje staan er 4 rijen dik voor de kraam. Deze rij verdwijnt pas weer om 18.00 uur… ongelofelijk wat een boel mensen. Af en toe komt er en bekende langs maar tijd om even met ze te praten is er niet. Ook Diane en Mylene helpen waar ze helpen kunnen en tussendoor krijgen we wat eten en drinken toegeschoven. Zonder deze hulp hadden we uitgedroogd en verhongert het einde van de beurs niet gehaald. Weer veel interesse in de portosets maar ook veel vragen over alle andere producten. Regelmatig komt er iemand van Bikersbest voorbij met aan zijn arm een klant die meer info wil hebben ( te gek van ze!!) Over en weer worden lampjes en beeldjes gegeven als blijk van waardering. Als de beurs om 18.00 uur afgelopen is dan zien we eigenlijk hoe druk het is geweest. (verder dan onze kraam zijn we vandaag niet gekomen) Wat een bende overal..! Even een rondje gemaakt langs de collega standhouders en iedereen is moe maar heel voldaan. Dan begint het grote opruimen en inpakken. We spreken af dat we ons niet gek gaan maken. Dan wordt het maar een uurtje later (werd 23.00 uur toen we wegreden..!) Alles wat op woensdag over de hele dag had opgebouwd, wilde nu binnen een uurtje door één lift zo snel mogelijk naar huis.. we hebben de boel ingepakt en afgebroken en zijn toen op onze stoeltjes gaan zitten om dit schouwspel eens te gaan bekijken. Nou staan wij Nederlanders er om bekent dat we heel goed zijn in het spelletje voordringen.. nou we zijn weer eens verslagen door de Duitsers!! Zonder blikken of blozen met karretjes en al voor bij de lift gaan. Moet je bij sommige dus niet doen… zooitje dus. Buiten was het nog een grotere bende.. grote vrachtwagens die probeerde tussen geparkeerde busjes en auto’s te manoeuvreren.. en ja dat ging dus ook wel eens mis.. Uiteindelijk dus om 23.00 uur alles in de bus kunnen krijgen. De organisatie was zo verstandig geweest om de slagboom maar open te zetten. Die had het anders niet overleefd. Afgesproken dat we morgen eerst een lekker zouden gaan uitslapen. De bus leeghalen… ach dat kan dinsdag ook wel.

Zo is er een eind gekomen aan de motorbeurs 2003. Het record van 2002 is net niet gehaald. Het was op zondag minder druk dan vorig jaar (yeah right..!) De reacties van mensen waren dat het een leuke beurs was dit jaar. Jammer dat we er zelf niet veel van hebben kunnen zien..

Volgend jaar zijn we er weer!!

Ronald en Jacques.