Na het succes van vorig jaar was de beslissing snel
genomen.. in 2004 weer..! Deze keer waren we met de inschrijving op tijd. In
november kwam de bevestiging van de organisatie in de bus vallen. Dit jaar
(de 20e keer..!) werd de opzet nog groter, de hele beurs werd
verdeeld in 6 hallen. In tegenstelling tot vorig jaar zou dit jaar alles op
de begane grond gaan plaatsvinden. Van verschillende mensen gehoord dat zij
vorig jaar niet eens boven hadden kunnen vinden. Dus dat beloofde wat voor
dit jaar.
De voorbereidingen liepen dit jaar ook een stuk
gesmeerder. Ervaring en minder tijdsdruk zorgden ervoor dat er een stuk
professioneler te werk gegaan kon worden. Dit jaar hebben we voor 2 hoofd
producten gekozen. Het zeer uitgebreide assortiment porto’s van Albrecht en
Autocom en de in het afgelopen jaar met succes gelanceerde “goed zicht
producten”.
De porto’s waren snel besteld en de vreselijk scherpe
beursaanbieding werd na zorgvuldig samenstellen bepaald. Bijna dreigden
Autocom roet in het eten te gooien. Het zou er om gaan spannen of de
geplaatste bestelling tijding bij ons binnen zou komen.. maar 2 (!) dagen
voor de start van de beurs kwam de hele bestelling binnen.
Enthousiast werd het idee gelanceerd om een demobord te
maken waar de bezoekers zelf alle goedzicht modules konden “testen”.. Het
idee was binnen 10 minuten geboren.. de geboorte van het demobord heeft
Ronald een aantal nachten slaaprust gekost. Alles moest zo doorverbonden
worden dat elke module afzonderlijk van elkaar bediend kon worden..(zal de
rest van de technische details besparen) maar ook dit was optijd klaar voor
“verscheping..
Opbouwen:
Woensdag voor de start van de beurs konden
de standhouders opbouwen. Met de ervaring van vorig jaar nog in ons
achterhoofd besloten we op tijd richting Utrecht te vertekken. Met één bus
en een extra auto volgeladen (bedankt pa en ma..!!) konden we in het beursgebouw precies bij onze
kraam komen (dat scheelde veeeeel heen en weer wandelen..) Na wat “lichte”
schermutselingen met de standbouwers van de buren en de organisatie kon het
opbouwen beginnen. Alles was Door Diana perfect ingepakt wat veel tijd
scheelden. Om 8 uur ’s avonds werd er met een zeer tevreden gevoel afschijt
genomen van de gezellige kraam.
Dag 1 donderdag:
Toen ik ’s morgens mijn ogen open deed (en
even later) uit het raam keek zag ik dat Nederland was veranderd in een
wintersportgebied.. snel de radio aangedaan om te horen hoe het verkeer op
reageerde….. nou het record was dan met ruim 700 km (!) file dan net niet
gebroken maar het hele land stond shokking klem in de file… Ronald was om
7.15 uur Uit Purmerend vertrokken om pas om 10 uur (!) in Almere te
arriveren… dit is normaal een ritje van ruim een half uurtje…. Omdat de
beurs om 10 uur voor het publiek zou open gaan was er even paniek wie er op
onze spullen zouden letten. Ik heb de organisatie gebeld en telefoonnummers
van collega standhouders gevraagd. Onze buren van de Yamaha club waren
meteen bereid om een “oogje” in het zeil te houden (dank nog daarvoor) een
ook Freek en Eduard van Motoroccasion gingen geregeld “poolshoogte” nemen of
alles er nog stond (zij ook nog bedankt!)
Om
half 12 kwamen we op het beursgebouw aan. (50,- borg betalen voor een uurtje
parkeren… we dachten van niet……) Snel, door de al behoorlijk veel bezoekende
motorliefhebbers, naar onze stand gegaan. Demo bord aangesloten, kassa aan,
koffie en we waren er helemaal klaar voor… nou dat hebben we geweten.. vanaf
het moment dat ik het zijl om de stand had verwijderd stonden er al
bezoekers. Eric (buurman) zag dat de modules nog de oude prijs hadden en
met wat “pulken” werd de winkelprijs verwijderd en de beursprijzen er op
geplakt. Daarna ging Eric op “concurrentie bezoek” (dank nog daarvoor!) na
een paar uur terugkomend met een stapeltje folders en prijzenbleek dat we toch weer één van de goedkoopste waren.. Het
uitleg geven over de porto’s en de modules begon direct en pas om 9 uur ’s
avonds konden we even op de meegenomen stoeltjes gaan zitten ( waarom hebben
we die eigenlijk mee genomen….?) Als dag één een voorbode zou zijn voor de
rest van de beursdagen dan konden we onze “borsten nat maken…”.
Dag 2 vrijdag:
Vroeg het mandje uit want er werd net als
gisteren sneeuw verwacht. De opluchting was groot toen ik zag dat er geen
sneeuw was bijgekomen en omdat het in Nederland altijd boven nu is als het
eindelijk een keer sneeuwt, was het meeste ook al weer opgelost. Dus na de
“valse start” van gisteren zouden we vandaag lekker op tijd zijn. Ronald en
Diana (die de komende 3 dagen gelukkig ons kwam bijstaan) zouden om een uur
of 8 bij mij zijn zodat we na een kop koffie ruim op tijd bij het standje
startklaar zouden staan. Precies om 8 uur gaat mijn mobiel……. Ronald vraagt
met trillende stem of ik even wil komen.. hij staat bij mij om de hoek met
een Astra in zijn bus geparkeerd…! Snel naar de plek des onheil gegaan waar
ik Ronald en Diana (gelukkig onbeschadigd) treurig bij hun Mercedes bus zag
staan…. De bus was namelijk niet geheel onbeschadigd uit deze aanrijding
gekomen…. De hele rechterkant van de bus was 20 cm naar binnen geschoven…
Ronald vertelde dat zij met de bus enkele 10 tallen meters op 2 wielen
hadden gereden.. en net niet waren omgevallen… de eigenaar van de Astra had
Ronald nooit gezien en dacht met 50 á 60 km /uur zonder te remmen het
kruispunt over te knallen… nadat “oom agent” na een uur (!) langs geweest
was om de benodigde administratie te verzorgen, stukje geprobeerd met de bus
te rijden….. nou dat ging dus niet meer…… Diana bleef achter om de bus te
repatreeren en een vervangend mercedesje te regelen… inmiddels was het half
11..(!) en zijn Ronald en ik in mijn auto gesprongen om toch nog beetje op
tijd in Utrecht te zijn…. tja…. Onderweg hoorden we op de radio dat er een
file stond als gevolg van een “evenement..” dus een sluikroute binnendoor
gevonden waardoor we om half 12 op het beursgebouw aankwamen.. (borg
betalen.. neuh…..) en weer dank aan de buren voor de “beveiliging”.
Eigenlijk weer het zelfde als gisteren, nog niet klaar met het “uitpakken”
van de stand en de bezoekers stonden al weer in de rij.
Om ongeveer 13.00 uur kwam Diana ook, ze
had een vervangende bus bij zich en het hele verzekeringscircus was door
haar in gang gezet. We merkten dat de vraag naar Autocom producten sneller
ging dan we verwacht hadden en de voorraad slonk als de bekende sneeuw voor
de zon.. dus besloten we de leverancier te bellen om te kijken of die ons
nog van nieuwe voorraad kon voorzien. Via een medewerkster die op de stand
van Ducati aanwezig was hebben we het kunnen regelen dat zij zaterdag nieuwe
spullen zou meenemen. Het was vandaag nog drukker dan gisteren (wat ook te
verwachten was) tijd om een broodje te eten was er bijna niet en zeker
Ronald moesten we “dwingen” om iets tot zich te nemen.. Om 8 uur had Diana
voor een patatje gezorgd, (wat kan dat lekker smaken zeg…). Nadat we de
laatste kanten om 9.15 (!) weggejaagd hadden zagen we dat er een behoorlijk
“gat” was geslagen in de alarmlicht modules.. we hadden we nog maar 2.. !!
Nieuwe produceren was geen optie (willen toch ook nog wel slapen..) dus
heeft Ronald “uitverkocht product kaartjes” gemaakt waar de klant de modules
voor de beurs prijs in de winkel kan ophalen of de module kosteloos
toegezonden konden krijgen. Om een uurtje of 10 werden we de beurs
afgeschopt waarna we richting huis gingen. (dat de verlichting van mijn auto
was uitgevallen was bijzaak…)
Dag 3 zaterdag:
Vandaag gaat Mylene (mijn vrouw) ook mee,
dus besloten met 2 auto’s te gaan ( zijn we tenminste een keer op tijd….)
Tot mijn verbazing waren Ronald en Diana ook om 9.30 gearriveerd..(borg…????
Neee) De beurs zou om 6 uur sluiten en toen we daarna enkele collega’s
spraken hoorden we wat verschillende geluiden… volgend een aantal was het
een flink stuk rustiger dan vorig jaar op zaterdag…. We stonden erbij en
keken of we water zagen branden…. Rustiger dan vorig jaar…???? We hebben
echt geen moment kunnen zitten en Diana en Mylene “moesten” zelfs af en toe
bijspringen.. De dames waren qua eten en drinken trouwens wel onze redding..
als zij er niet waren geweest dan waren we om 3 uur van uitdroging en
ondervoeding ten onder gegaan.. Toen om 6 uur de beurs sloot zijn we even
lekker gaan zitten om lekker op ons gemak wat te kunnen drinken.. nou daar
was de organisatie het niet mee eens… we moesten zo snel mogelijk onze
spullen (in) pakken en wegwezen… nou als je vanaf 10 uur aan één stuk door
op je “hoeven” hebt gestaan dan moet je van hele goede huizen komen om ons
van het stoeltje af te krijgen… dus dat verzoek werd vriendelijk in de lucht
geslagen.. De belangrijkste spullen weer mee nemen en naar huis… (viel me op
dat er tassen bij zaten die ik helemaal niet kende… (thuis werden de
aangekochte spullen getoond….) om 9 uur kwam Kenny nog even bij me langs,
hij had de mini motor op de site gezien en was er dol enthousiast over.
Afgesproken dat ik hem morgen het racemonster zal laten zien.
Dag 4 zondag:
Om 8 uur stonden Ronald en Diana voor de
deur en omdat de rest van mijn gezin nog in diepe slaap verkeerden besloten
we de éérste bak koffie op de beurs te doen.. zijn we lekker vroeg zeiden we
nog tegen elkaar…… 3 kwartier (!) stil gestaan voor de parkeerplaats van het
beurscomplex….. er werd nog net niet over de grond gerold maar het stoom
kwam uit de oren van de standhouders.. niemand kwam erin zonder 50,- borg te
betalen..(!) na de 3 kwartier zijn we omgekeerd en hebben de bus op een
bouwterrein neergezet, snel naar de kraam gegaan (waar Kenny inmiddels al
stond te trappelen) koffie gezet en de kraam weer ingericht. Kenny was
meteen verkocht moest alleen nog even pinnen.. nou de pin automaten op de
jaarbeurs waren overspannen uitgevallen dus hij is naar Hoog Catharijne
gegaan (wat de rest van de dag meer bezoekers moesten doen en ook deden)
Zondag in altijd de “familiedag”.. altijd erg druk maar wel erg gezellig (de
sfeer was trouwens de hele beurs erg goed!) het stroomde al snel vol en hele
families kwamen bij ons “op bezoek”.. vooral het demobord van de modules en
het demobord met de alarmsystemen werkte magnetisch op de kids.. en net als
de vorige dagen ging de scherpe beursaanbieding portosets als warme broodjes
over de toonbank/ kraamtafel, maar zoals dat vorig jaar ook het geval was op
zondag, ook veel chroom, poetsmiddelen, alarmsystemen, verlichting, etc.etc…..
alleen het idee al dat we veeel minder dozen hoefden in te pakken straks
deed ons een lach op onze monden toveren.. en toen om half 1 …. Ineens
helemaal stil…… niemand voor de kraam…!! Huh..?? waar is iedereen…? Even in
de stoeltjes geploft om snel wat te eten en te drinken.. Ronald ging meteen
even “polshoogte” polshoogte nemen bij Bikersbest.. (had hij donderdag van
die vreselijk mooie… lichtdingen voor zijn Goldwing gekocht………) daar was het
ook (even) rustig.. ikzelf ging even bij de stand van Motoroccasion langs
(tasjes halen..) Diana had inmiddels al een paar keer met succes de werking
van portosystemen en goedzichtproducten uitgelegd dus die kon het “fort”
prima “bewaken”. Nou om half 2 “brak de pleu…..) uit… wat ben je als
standhouder toch een gelukkig mens dan…. Er was voor de bezoekers geen
doorkomen aan….. (wel eens 2e pinksterdag op een meubelboulevard
geweest….? ja…? dan 10 x drukker…….) en hoewel er mensen zijn die achter een
rij mensen proberen door heel hard te roepen een vraag te stellen, heb je
gelukkig maar één mond en kan je maar één klant tegelijk helpen.. maar
iedereen wachtte gelukkig toch uiteindelijk haar beurt af.. half 7 namen we
afscheid van de laatste bezoeker…. Op de stoeltjes neergeploft en (weer)
patatje gegeten.. Freek van Motoroccasion kwam nog even gezellig wat drinken
waar we de beurs nog even mee “evalueerden..” de conclusie was hetzelfde…
een zeer geslaagde beurs..!! volgend jaar gaan we uitbreiden…!
Tja…. en toen inpakken en wegwezen……….
deel één van de vorige zin ging vlekkeloos….. deel 2 iets minder….. “iets”…
nou…. zal proberen een idee te geven wat er toen gebeurde….. omdat we op de
begane grond stonden was het net als woensdag tijdens het opbouwen mogelijk
de bus naar binnen te rijden…… mis….! We waren geloof ik niet de enige die
dat sublieme idee hadden bedacht…. En dan moet je je voorstellen dat alle
(vracht) wagens door een doorgang moesten van 3 meter breed….. dus 20..
vrachtwagens willen naar binnen…. en 20 vrachtwagens willen naar buiten….
krijg je dan…? Juist gekrenkte ego’s…. en niemand die wil wijken… nou en
daar stond Ronald dus ergens middenin… na een uur of 2 zelf maar even
checken waar Ronald bleef…… toen ik de bus zag, zag ik stoom uit de cabine
komen…… gloeiende… gloeiende….. veel meer kwam er niet uit…. Maar niet zo
heel lang…….() daarna kwam Ronald met een big smile de hal binnen rijden…
kwartiertje inladen, vriendelijk doch dringend gevraagd of een Duitser zijn
vrachtwagen met aanhanger aan de kant wilde zetten… (hij deed het…!!!!) en
toen moe maar vreselijk voldaan richting huis…..
Het waren vier super geslaagde dagen. Veel tevreden
klanten
(de e-mail maakte overuren) en een vrije dag in het verschiet…
!!
